Nadpłata podatku według przepisów powstaje z dniem:

• zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,
• pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od należnej,
• zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
• wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od wysokości pobranego podatku,
• zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w wysokości większej od należnej,
• założenia korekty deklaracji w podatku od towarów i usług obniżającej wysokość zobowiązania podatkowego, w związku ze zwiększeniem kwoty podatku naliczonego lub obniżeniem kwoty podatku należnego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług (art. 73 §1).

Nadpłata powstaje również z dniem złożenia zeznania rocznego – dla podatników podatku dochodowego, deklaracji podatku akcyzowego – dla podatników podatku akcyzowego, deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy – dla jednoosobowych spółek Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych (art. 73 §2).

Oczywistym momentem powstania nadpłaty jest dzień faktycznego wpłacenia należności podatkowej przez podatnika, płatnika, inkasenta, spadkobiercę lub osobę trzecią, w wysokości większej niż wynikająca z ustawy lub decyzji. Bardziej skomplikowane są momenty określone w paragrafie drugim artykułu 73. Podstawowym terminem powstania nadpłaty jest tutaj dzień faktycznego złożenia deklaracji lub zeznania. Nie bierze się pod uwagę określonych ustawowo ostatnich dni terminu złożenia deklaracji. W przypadku składania korekty deklaracji podatkowej dniem powstania nadpłaty będzie dzień złożenia korekty.